Iran stond al voor lange tijd op mijn reislijstje. In augustus 2016, had ik eindelijk de kans om dit mysterieus land te bezoeken. Ik was nieuwsgierig naar hoe het leven is in Iran, en dat is waarom ik Iraanse mensen wilde ontmoette. Ik heb de website couchsurfing.com gebruikt om dat streven te verwezenlijken. In een maand tijd, verbleef ik bij Iraanse families en leerde ik hoe het is om in een land met vele vooroordelen en stereotypes te leven. Ik was verwelkomend door ongekende gastvrijheid en ik verliet het land met nieuwe vrienden. Na mijn menging, is couchsurfing in Iran de beste manier om ‘local life’ te ervaren.

Hoe werkt Couchsurfing in Iran?

Het concept van Couchsurfing is om bij lokale mensen van overal op de wereld te blijven slapen. Als een ‘host’, laat je reizigers gratis op je ‘couch’ (bank) slapen. Via een persoonlijk profiel, kun je iets over jezelf schrijven en hosts en reizigers zoeken die je het best bij je vindt passen. Maar een bank is waarschijnlijk niet waar je nacht gaat doorbrengen in Iran. Meestal sliep ik op een tapijt gefaciliteerd met een kussen en deken. En om eerlijk te zijn, is het altijd erg comfortabel geweest.

Iran was het eerste land waar ik couchsurfing had gebruikt. Toen ik bij mijn ‘public trip’ op de website had neergezet dat ik naar Iran ging, ontving ik ongeveer 30 uitnodigingen van Iraniërs in mijn inbox. Naast dat er ook vage berichten van mannen tussen zaten, zaten er ook leuke berichten van mensen tussen die mij bij hun thuis verwelkomden. Het was altijd erg gemakkelijk voor mij om hosts in Iran te vinden.

Van tevoren, hoorde ik dat Couchsurfing in Iran illegaal is. Ik heb echter nooit ervaren dat couchsurfing een illegale activiteit is. De Couchsurf gemeenschap in Iran is supergroot. En nee, dat is niet overdreven. Bijna elke Iraniër die Engels spreekt (basis Engels bij inbegrepen) heeft een couchsurf account. Studenten, net getrouwde koppels tot families met drie kinderen. Niet zoals Facebook, heb je geen VPN-connectie nodig om couchsurfing.com in Iran te bereiken. Verder, zijn er geen berichten van buitenlanders die gearresteerd zijn door het gebruik van couchsurfing in Iran.

couchsurfing in iran

Wees voorbereid op een hele boel selfies in Iran 🙂

Deel zijn van een Iraanse familie

Mijn eerst host was Sabra. Een zestienjarig meisje die in Teheran woont. Vanaf het eerste moment dat ik in het huis was nam de familie mij op als een nieuw gezinslid. Ik ging mee naar familiebijeenkomsten, we hadden een vrouwen avond in het park, ik speelde spelletjes met klein zusje Shadi en danste met Sabra in de huiskamer.

Sabra’s Engels was erg goed. Omdat de rest van de familie geen Engels sprak, was haar taak om alles te vertalen. Om haar vader zijn grapjes te vertalen, de moeders bezorgdheden en de verhalen van Shadi. Sabra was erg nieuwsgierig naar mij leven. Hoe het is om in Nederland te wonen, waarom ik alleen reisde en, natuurlijk, of ik ook een vriendje heb. Mijn kleine broertje van haar leeftijd zorgde vooral voor veel nieuwsgierigheid. Toen ik een foto van hem liet zien, kon ze niet stoppen over hem te praten.

Eveneens, was ik ook nieuwsgierig naar haar leven. Ze vertelde mij over haar liefde voor Parijs en dat ze graag wil studeren in Amerika waar haar tante woont. Toen we in het vrouwen park zaten, verboden voor mannen, omringd bij muren, en waar vrouwen zich vrij kunnen kleden, vertelde ze mij haar twijfels over religie en de conservatieve regels van haar land. Ze vertelde ook dat ze zich zorgen maakt of ze ooit haar dromen kan verwezenlijken om in Amerika te studeren of in Europa te reizen. Een visa regelen is geen gemakkelijke taak met een Iraanse nationaliteit.

couchsurfing in Iran

De straten van Yazd

Vind verschillende perspectieven in Iran

Ook ik had vooroordelen voordat ik naar Iran ging. Nieuws en media hebben veel invloed op onze mening over Iran. Er speelt zich veel af in het land waar we eigenlijk weinig over weten. Zoals ze zeggen: “de kortste afstand tussen twee personen is een verhaal”.

Toen ik aan het reizen was in de Koerdistan provincie, ontmoette ik Maryam. Ze was net getrouwd en woonde met haar man in een mooi groot huis. Tijdens de eerst morgen dat ik er was, liet ze met vol trots een fles wijn zien die ze op haar bruiloft cadeau had gekregen. En toen ze de koelkast opende, zag ik er een net geopende fles Johnny Walker whisky erin staan. Wanneer ze naar buiten ging, droeg ze haar hoofddoek nog verder op haar achterhoofd dan ik deed. En in de auto, was er helemaal geen hoofddoek. Ze was soort van rebels voor Iraanse conventionele betekenissen. Van oorsprong, is Maryam Koerdisch. Ze vertelde mij dat de Koerdische mensen in Iran het meest zich tegen de Iraanse regels afzette omdat sommige regels met tegenstrijd met Koerdische tradities zoals: Koerdische dansen zijn. We hebben samen veel tijd thuis doorgebracht. Samen koken, backgammon spelen en praten over de nieuwe afleveringen van Game of Thrones.

Een week daarvoor, verblijf ik bij Shima in het zuidoosten van het land. Ze was getrouwd en had een schattig één jarig baby’tje. Voordat ze getrouwd waren lieten de families het niet toe dat Shima en haar man met elkaar afspraken voor de bruiloft. Ze kende elkaar alleen van hun kindertijd. Hoewel ze elkaar bijna niet kende voor het huwelijk, kon je zien dat ze van elkaar houden. Het was een warm en liefdevol gezin. Religie is belangrijk voor Shima. Ze verontschuldigde haar om tijd te nemen voor bidden en haar hijab (hoofddoek) was belangrijk voor haar. Shima heeft haar master in Engelse literatuur en is een Engels lerares. Maar sinds haar zwangerschap, heeft ze ervoor gekozen om een fulltime moeder te zijn, maar soms gaf ze nog steeds Engels les bij haar thuis.

Couchsurfing in Iran

“Wat vind je van Iran?”

Die vraag is vaak aan mij gesteld Niet alleen van mijn couchsurf hosts maar ook van random mensen op de straat. Ze vinden het fijn om positieve dingen over hun land te horen. Sinds de Iraanse revolutie in 1979, heeft Iran geen goede reputatie in veel westerse landen. Toch wordt backpacken in Iran steeds populairder. Zelfs mijn moeder, die een paar documentaires over Iran zag, was banger dat ik naar Turkije ging en opgelucht toen ik daarna in Iran was.

Om terug te komen naar de vraag, Iran is één van de beste landen die ik tot nu toe bezocht heb. Wanneer iemand mij vraagt naar mijn reiservaringen, praat ik vaak over Iran. Hoe cliché het ook klinkt, zonder de Iraanse mensen die ik heb ontmoet, zou het geen goede ervaring zijn geweest. Families die mij niet toe stonden om te betalen, Shima die opeens besloot om oorbellen voor mij te kopen of Sabra die mij een Parijs armband cadeau deed.

In totaal, heb ik bij zeven families in een maand tijd verbleven. De andere avond heb ik in hostels doorgebracht om wat tijd voor mijzelf te vinden en mijn ervaringen te delen met andere reizigers. Het is moeilijk om alleen te zijn wanneer je een nieuw gezinslid bent.

Het was een goede ervaring. Een ervaring die ik iedereen zou aanbevelen. Het was maar een klein stuk van het land wat ik heb gezien. Maar zonder het gebruiken van Couchsurfing in Iran, zou ik waarschijnlijk niet zulke goede herinneringen zoals nu hebben.

Couchsurfing in Iran Yazd

Een middag bij de tombe van de beroemde dichter Hafez

*Wegens privacy en veiligheid redenen, zijn de namen van de personen genoemd in het artikel veranderd*


Een paar tips om je Couchsurfing in Iran ervaring plezieriger te maken

  • Koop een Iraanse simkaart. De kosten van een simkaart is erg goedkoop en zal je helpen met contact opnemen met je host omdat WIFI vaak lastig te vinden is.
  • Breng een paar cadeautjes mee van thuis. Je hosts zullen er erg blij mee zijn.
  • Wees voorzichtig met mensen die je lastigvallen op couchsurfing. Er zijn berichten geweest van mensen die geld vragen tijdens je verblijf via couchsurfing. Lees altijd de reacties bij iedereen zijn profiel, en wees duidelijk wat jij van je host verwacht en de host van jou.
  • Wanneer je als een vrouw alleen reis, wees voorzichtig met uitnodigen van mannelijke hosts. Ze kunnen andere intenties dan jou hebben.

Ga naar couchsurfing.com en maak een profiel aan om couchsurfing in Iran te ervaren. 


 

This post is also available in: English